طنز بویژه طنز پس از مشروطه، عبارت از زبان انتقاد غیرمستقیم با بیانی خنده آور و اغراق آمیز از مفاسد و معایب و حقایق تلخ سیاسی و اجتماعی است و هدف آن اصلاح مفاسد و معایب. در میان طنزپردازان معاصر، ابوالقاسم حالت (1298-1371) یکی از پرکارترین و نامبردارترین آنان محسوب می گردد. وی با طرح دیدگاه های انتقادی نسبت به مسایل سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی عصر پهلوی، خود را به عنوان یک طنز پرداز منتقد در عرصه ادب فارسی مطرح کرده است. در حوزه طنزهای سیاسی حالت، گذشته از درون مایه های قابل بحث، نکته قابل پژوهش این است که آماج های طنز او چه کسانی هستند و زبان طنز او نسبت بدانان چگونه است.در این مقاله ضمن اشاره به موضوع های سیاسی طنز حالت، به بررسی آماج های طنز سیاسی و نوع زبان آن پرداخته شده است.

در روند اسلامی شدن جامعة ایران پس از قرن هفتم میلادی، مفهوم نسب قومی و هویت تاریخی ایرانیان توسط افکار بیگانه به شدت دستخوش دگرگونی و ابهام گردید؛ اما برخی از ادبای ایرانی، با رونق یافتن زبان و ادبیات فارسی، رسالت حفظ و احیای حافظة فرهنگی را بر عهده گرفتند. برخی از حماسه های ملی ایران که بر اساس افسانه های شفاهی و مکتوب، بین قرون دهم تا دوازدهم میلادی گرداوری و منظوم شده اند، تأثیر به سزایی در بقای سنت فرهنگی ایران داشته اند. در میان این حماسه ها، کوش نامه به خاطر شکل دهی به یک قهرمان بیگانه، قابل توجه ویژه است. این منظومه که سراینده اش آن را داستانی از شاه چین خوانده است، بخش هایی از حافظة فرهنگی جمعی ایرانیان باستان دربارة درگیری های نظامی دشمنان بیگانه با ایرانیان را در خود حفظ کرده است. بخش اصلی این مقاله شامل سه قسمت است. در قسمت نخست، پس از مروری مختصر بر داستان کوش پیل دندان، سه پیش نمونه برای کوش پیل دندان به دست داده و بررسی شده است: پادشاهان کوش در شمال آفریقا، پادشاهان سامی نژاد بین النهرین و پادشاهان امپراتوری کوشانی در شرق ایران. در قسمت دوم، با مراجعه به نظریة حافظة جمعی، مکانیسم تلفیق و ادغام پیش نمونه های چندگانه در روند شکل گیری شخصیت کوش پیل دندان موردبحث قرار می گیرد؛ و در قسمت سوم، بر اساس مفهوم «شخصیت آماج گونه» -که اصطلاحی رایج در پژوهش های مربوط به ادبیات عامیانه در چین است– به جمع بندی و نتیجه گیری خواهیم پرداخت. برخلاف شاهنامه که با توصیف و به تصویرکشیدن پادشاهان و پهلوانان ایرانی، ستایش آن ها به خاطر اعمال قهرمانانه در ایجاد و حفظ تمدن و نیز دفاع از کشور، افتخارات، هویت ملی و وحدت ایرانیان را در دوران اسلامی بازسازی کرده است، کوش نامه از طریق ترسیم چهرة یک قهرمان بیگانه که دارای هویتی چندلایه از دشمنان خارجی است، «خود» را با شکل دادن به «دیگری»[1] شناسانده و این گونه به بازسازی هویت ملی ایرانیان یاری رسانیده است. [1] . concretizing the other

مقدمه و اهداف: امروزه برای افراد دارای شنوایی هنجار، فرآیند شنیدن در زندگی روزمره نیازی به صرف انرژی ندارد، اما در افراد مبتلا به افت شنوایی، شنیدن (با یا بدون سمعک) نیاز به انرژی دارد. خستگی و استرس ناشی از تمرکز یا تلاش جهت درک گفتار، تاثیرات منفی روی عملکرد افراد دارد. چالش تلاش شنیداری بسیاری از افراد جامعه را تحت تاثیر قرار می دهد. این شرایط خصوصا در محیط های پر سر و صدا و شرایط دشوار شنیداری پررنگ تر است. به همین دلیل بررسی تلاش شنیداری، مکانیسم های دخیل در ایجاد آن و در صورت امکان یافتن روشی برای مدیریت و کاهش تاثیر آن بر کیفیت زندگی از اهمیت بالایی برخوردار است. مواد و روش ها: در مطالعه حاضر مقالات مختلف پیرامون تلاش شنیداری در بانک های اطلاعاتی ScienceDirect، Google Scholar، Scopus، و PubMed با استفاده از کلیدواژه های تلاش شنیداری، خستگی شنیداری، افت شنوایی، سمعک و کلمات مرتبط در سال های 1975 تا 2018 مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه گیری: به نظر می رسد با توجه به کمبود مطالعات انجام شده در زمینه تلاش شنیداری، انجام مطالعات بیشتر و توجه به مفهوم آن خصوصا در شرایط دشوار شنیداری حائز اهمیت است، زیرا می تواند روی سایر فعالیت های شناختی تاثیر بگذارد و منجر به احساس خستگی و استرس در بیماران شود و کیفیت زندگی آنها را تحت تاثیر قرار دهد.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

سکانداری خوب انگاره ای است که طرفداران و منتقدان زیاد دارد. این واژه از اواخر دهه 1980 رواج یافت. به هر حال تعریف و توصیف روشنی نه از سکانداری خوب و نه حتی از سکانداری وجود دارد. گرچه درباره خصوصیات آن نیز اتفاق نظر مشاهده نمی شود، می توان هشت خصوصیت را برای سکانداری خوب در نظر گرفت: مشارکت، پاسخ گو بودن، شفافیت، حکومت قانون، حساسیت نسبت به نیازهای مردم، جهت گیری به سوی اجماع، منصفانه و در برگیرنده بودن، موثر و کارا بودن. تحقق این هشت خصوصیت فساد را به حداقل می رساند. اما تحقق سکانداری خوب و الگوی مناسب آن با مشکلاتی روبه رو است.

این مطالعه به بررسی رابطه بین سیستم خودهای انگیزشی زبان دوم ([1,2] (the L2 Motivational Self System)، اضطراب زبان دوم و رفتار واکنشی می پردازد. 1309 دانش آموز ایرانی مشغول به تحصیل در دوره های راهنمایی و دبیرستان سراسر کشور با پر نمودن یک پرسشنامه با روایی و پایایی قابل قبول، در این مطالعه شرکت نمودند. بر اساس مستنداتی از مطالعات انگیزشی زبان دوم، روانشناسی انگیزشی و تحقیقات مربوط به اضطراب زبان دوم، مدلی جهت آزمودن با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری (structural equation modeling) ارایه شد. داده های جمع آوری شده به نرم افزارهای تحلیل آماری وارد و مدل ارایه شده تایید شد: هفت مسیر از کل ده مسیر فرض شده معنی دار بودند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که خود- آرمان زبان دوم (the ideal L2 self) به طرز معنی داری در تجربه یادگیری زبان دوم (L2 learning experience) و تلاش آماج (motivated behavior) زبان آموزان، تاثیرگذار بوده و رابطه معنی دار و منفی با اضطراب زبان دوم (L2 anxiety) آنها دارد؛ تجربه یادگیری زبان دوم بیش از دیگر متغیرها تلاش آماج آنان را افزایش می دهد؛ و خود- باید زبان دوم (the ought-to L2 self) به طرز معنی داری منجر به افزایش اضطراب زبان دوم می شود. بر اساس نتایج به دست آمده چندین استنباط عملی به همراه پیشنهاداتی برای مطالعات آینده ارایه شده است.